Bolwerk boven het Deutsches Eck

De bouwplannen voor de vesting stammen van de Pruisische vorst Friedrich Wilhelm III. Meteen na het Congres van Wenen en de vlucht van Napoleon van Elba gaf hij opdracht tot de bouw van de vesting als onderdeel van een verdedigingslinie tegen de Fransen. Ca. 6500 werklui en dagloners waren bij het gigantische bouwproject betrokken. Zij werkten tot 1828 aan het complex dat de spil vormt van een complete vestingring rondom Koblenz. Daardoor groeide de stad in de negentiende eeuw uit tot een van de grote garnizoenssteden van het vasteland – iets wat het tot laat in de twintigste eeuw zou blijven.

Sinds 1830 is de vesting Ehrenbreitstein maar liefst achtmaal tot haar volle gevechtssterkte van 1500 man en 80 kanonnen gemobiliseerd. Maar zelfs tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870/71 was de vesting niet bij gevechten van belang betrokken. De vesting Ehrenbreitstein is in de praktijk dan ook nooit op haar oorlogsdeugdelijkheid getest en is ook nooit verwoest.

Moderne vormen van oorlogvoering en nieuwe wapentechnieken zorgden ervoor dat de vesting al snel naar de oplevering strategisch irrelevant werd. De vesting is volledig volgens militaire inzichten geconstrueerd, maar is inmiddels vooral populair vanwege het spectaculaire uitzicht dat ze biedt: De neoklassieke stijl van de bouwwerken, de blik over het dal en het Rijnlandschap met het kenmerkende monument hebben gediend als inspiratiebron voor schilders en dichters.